'Dit is waar het om gaat' Thijs & Geert #38

Een weekend zonder koers, waar moet je het dan over hebben in de podcast? Nou, er is genoeg gebeurd dit weekend binnen de club. 5 podiumplekken in GF Schleck, 30 leden naar Winterberg, Rebound, partnerride, criteriums, het blijft maar gaan. Deze club staat nooit stil! 

Heb je onze docu op Amazon Prime al gezien? Nee? Check die dan nu snel hier!

Vind je de podcast leuk? Laat dan een reactie of beoordeling achter. Wil je BEAT nog meer helpen? Word dan Vriend van BEAT: Word Vriend van BEAT!

Transcript

0:20

Je luistert naar Piet Cycleclub, the podcast. Waarin ik, Thijs van Welt, je meeneemt samen met de opdrift door het wel en weet van de club van het eerste team. De laatste nieuwtjes, de laatste uitspraak. Alles wat er maar ter tafel komt bij het bouwen van de eerste Profclub in het nieuw. Luister naar de podcast van Piet Cycleclub. Goedemorgen, Thijs. Goedemorgen, Geert. Goed is er mee? Goed hoor. Ik heb je nieuwe fiets omgehaald. Ik heb gisteren mijn eerste ritje op mijn nieuwe Ridley gefist. Dat viel niet tegen. Ik wil zeggen, want je praat veel over ridlies en je adviseert over dit. En je ziet veel ridlies, maar nu eindelijk zelf Bridley. Ja, uiteraard gingen de renners voor met het opbouwen en het krijgen van de frames en allemaal dat soort dingen. Dus het is logisch dat de sportieve directeur even moet wachten op zijn fiets. Maar nee, het loopt echt super goed. Dus ik ben er echt ontzettend blij mee. En ik heb een paar kleine aanpassingen gedaan. Misschien iets meer met de tijd mee. Bijvoorbeeld kortere cranks. Dat bevalt me ook. Dat is fijn. Als ik jou zo hoor, kortere kranks, nieuw fiets, Super Arrow. Daar komt wel weer een nieuwe in. Ben je weer geïnspireerd door Unboud het afgelopen weekend? Nee, dat niet echt geïnspireerd. Als ik dat weer zie, dan denk ik, ze hebben weer door die modder geklund. Dat trok me niet echt ontzettend. To dacht ik, nee, hier heb ik geen zin in. Maar ja, als ik de beelden terug zie en ik krijg altijd wel weer dingen toegestuurd of ik zie dingen voorbij komen van twee jaar geleden. Het jaar dat ik wegviel uit de kopgroep toen we nog met drie over waren en de andere twee het gewoon haalden. Ja, dan doet het wel even pijn, maar dat is logisch, denk ik. Op Nederlandse bodem, Belgische bodem, hebben we rebound gereden. Bram en Max en Tijmen waren erbij. Vanuit een aantal Chimano-locaties zijn ze vertrokken. Jij nog gegraveld, Carijs? Of afgelopen weekend niet alleen maar op een nieuwe wegfiets gezeten? Ik heb wel stukjes over het Goise Grevel bij Oversum gereden. Telt het ook? Telt? Dat is goed. Mooi. Jij hebt ook nog op de fiets gezeten. Ja, ik had een partner event van NFV. Een van onze nieuwe sponsoren bij de club. Staan ook met een logo op de kleding. En organiseerde voor klanten een dag op de fiets in en rondom de proloog in Amerongen. Dus ik ben aan mijn weg terug begonnen thuis. Dus de eerste kilometer zit erop. En het was lekker. Ja, het was goed weer. Dus tof om met het weer te fietsen met een leuke groep mensen. En om mensen die niet zo vaak fietsen enthousiast te maken over het wielrennen en over onze club. Dus je benen het een beetje terug. Ja, mijn benje gaat goed. En conditie ook niet zoveel verloren. Dus ik moet nog een mooie uitdaging uitzoeken dit jaar om aan deel te nemen. Iets anders. Afgelopen weekend geen wegkoersen. Het was het weekend van onze Gramfondo renners. Heb je het een beetje meegekregen? Ja, ik heb een hoop foto's van het podi voorbij zien komen. Dus dat was echt wel echt leuk om te zien. Dus dat met het eerste team reden we geen koers. Maar als je ziet dat de club in die Gramfondo slack overal vertegenwoordigd is. En dat was in de categorie 4044 stonden er drie biedvrouwen 1, 2, 3 op het podium. Vind ik heel tof. Heel tof. En volg je het Gramfondo renne een beetje? Een beetje. Ik kan je misschien naar de luisteraars uitleggen wat dat is en waarom dat zo leuk is om te volgen. Het is eigenlijk. Vroeger had je er een paar, dan ging je als Nederlander, weet ik veel, de marmot rijden of zo. Ik denk dat er in een aantal landen is er echt een soort circuit ontstaan van dat soort van granfondo's. Eigenlijk voor mensen die wel een soort klassieker willen rijden of een bergtappen uit een grote ronde willen rijden, maar dan op hun eigen niveau, dus in hun eigen leeftijdsklasse. En normaal gesproken kon je dat natuurlijk helemaal niet. Het is nooit een afgesloten weg. En als je een licentie neemt, dan zijn het toch heel vaak rondjes om de kerk die je moet rijden. Dus ja, het is eigenlijk een soort wedstrijd, zoals je het op tv ziet, met prachtige calls en klimmetjes. En uitdagende parcoursen, ook heel vaak van A naar B over één grote ronde, maar dan op jouw niveau. Dus ja, ik denk dat het een prachtige aanvulling is op echt wedstrijdkoersen, echt wedstrijd wielrennen. En het niveau is afgelopen jaar ook alleen maar gestegen daarin. Dus als je daarin ook in je eigen leeftijdscategorie op het podium wil staan, dan moet je wel serieus trainen en serieus niveau hebben. Wat we dus zagen, inderdaad, is vijf podiumplekken. Dus 1, 2, 3 bij de vrouwen, Mimi, Patricia en Dané werden 1, 2 en 3. Dus dat was inderdaad echt heel tof om te zien. Ook nog een bronzenplek van Cindy Keslo in haar eigen categorie. En ook bij de heren nog een podiumplek. Dus ja, wel heel tof om te zien dat we eigenlijk met een mooi clubje die kant op gaan, die we ook daarvoor zien van de nodige support onderweg en met de nodige medaille is terugkomen. En ook weer plaatsen voor de kampioenschappen. Het EK dit jaar iets dichterbij. WK is dan weer iets verder weg. In Japan komend jaar. Dus daar zullen we niet zo heel veel beatrenners aan de start zien. Dus waar ik veel renners al over hoor, thuis is het super WK volgend jaar. Eén keer in de vier. Klopt dat? Ja, volgens mij wel. En dan is het allemaal bij elkaar. Dus alle disciplines in één regio. Dus ook mountainbiken, paracycling. Alles op een hoop geveegd. Dus ja, dat is wel iets heel tofs. Dat is niet een Gramfondo helemaal apart ergens uitgepakt en neergezet in een stad of in een regio, maar alles bij elkaar. Dus ja, ik snap wel goed dat je daarbij wil zijn, maar dan moet je er zelf over kwalificeren. Ja, en dat gaat al vanaf dit najaar beginnen. En het zou ook wel een heel mooi doel zijn om met zoveel mogelijk biedleden volgend jaar aan de start te staan van het WK in verschillende disciplines. Ja, het is in de Haute Savoie. Mooi gebied om te fietsen. Nieuw fiets hier thuis. Nee, ga niet meedoen. Oké, gaan we nog over hebben. Dan werd er door de renners van het eerste team ook nog gekoerst, criteriums. Wat vind jij van criteriums? Er zijn niet meer zoveel, hè? Nee, dat is jammer eigenlijk. Ik had het met een paar jongens van het weekend over. Ja, jij en ik kom nog uit een tijd dat er echt veel criteriums waren en dat je als elite renner of als continurenner je salaris echt kon opkrikken als je er goed in was, tenminste, door wedstrijden in het Westland of zo te gaan rijden. Daar zat echt nog flink wat geld achter en er werden er echt ook veel georganiseerd. En je ziet gewoon de afgelopen jaren dat er minder en minder worden georganiseerd. En dat heeft te maken met het steeds moeilijker is om vergunningen te krijgen. Dat het moeilijker is om vrijwilligers op de been te krijgen, dat het geld kost en dat er steeds minder deelnemers zijn. Dus ja, als jij weet hoeveel maanden bezig bent om een criterium te organiseren en er staan er 18 aan de start, dan is het niet super uitdagend of stimulerend om dat het jaar erop weer te doen. Dus ja, er verdwijnen er steeds meer. Wat ontzettend jammer is, want het zijn natuurlijk vrij laagdrempelige manieren om met koers te beginnen. Zeker als er allerlei categorieën worden georganiseerd en niet alleen maar de elite. Dus ik vind het super jammer dat er steeds minder zijn. Tegelijkertijd, het is wel ook wel echt een specialisme. Dus ik denk dat heel veel mensen die zijn begonnen en die voor het eerst criteriums gaan rijden, die weten echt niet wat ze meemaken. Want het gaat gewoon meteen vanaf de start op een lint. En dan is het bocht sprinten, bocht, sprinten, bocht, sprinten, bocht, sprinten, bocht, sprinten. En je denkt gewoon de eerste keer dat je dat soort dingen doet, dan denk je echt, hoe kan dit? Hoe kunnen ze zo hard blijven rijden de hele tijd? Totdat je er doorheen komt als je goed genoeg bent. En dan trapje voor trapje, stijg je en dan op een gegeven moment denk je, ja, het is heel logisch. Want het kan het zelf ook zelf meedoen. Maar het is wel jammer dat er steeds minder zijn. Gelukkig zijn er nog wel een paar. En ik denk dat voor onze renners ook interessant is om die wedstrijd te rijden, zowel als training als extra stimulants om gewoon af en toe te blijven koersen in een voor ons koersloos weekend. Dus wij stimuleer dat alleen maar dat jongens criteriums rijden als ze dat willen. Ja, en niet alleen renners van het eerste team. Ik zag ook een plaatje voorbij komen van leden van de club. Dus afgelopen weekendtijds was wel zo'n mooi weekend. Leden die richting Kram van de Slek gaan. Er wordt rebound op verschillende locaties gereden. Er is ook nog een trainingskamp geweest met een man of 30 die naar Winterberg zijn vertrokken om daar samen te gaan fietsen en voor te bereiden op een volgend deel van het seizoen. Partner events, criteriums. Dat is eigenlijk waar wie het over gaat, toch? Dit soort weekenden ook. Niet alleen het eerste die volop in de schijnwerpens rijdt, maar een hele club aan het werk te zien. 100 man die in beweging zijn. Ja, nee absoluut. We zijn veel meer dan alleen maar 11 proffs die in de rondrijden. En die zijn natuurlijk wel vaak het meest zichtbaar. Maar de hele club is zoveel groter en breder en toffer dan dat. Trots om op te zijn. Iets om trots op te zijn. Je had net over 11 renners, hoorde ik al. Als ik ergens binnenkom, krijg je nog steeds regelmatig de vraag: hoe zit het met die twaalf te renner? Dus die vraag stel ik ook nog een keer aan jou Thijs. Komt er een twaalf te renner dit jaar? Ja, maar dan wel als stagiaire. Dus we gaan niet een renner nu of de komende weken toevoegen aan de selectie, die echt ook ouder kan zijn dan een bepaalde leeftijd. Een stagiaire moet onder de 23 zijn. Vanaf 1 augustus, volgens de UC-regels. Je kunt een half jaar lang een stagiaire aan je club aan je team verbinden om een tijdje mee te lopen. Maar die renner moet dus een belofte render zijn, dus onder de 23. Ja, dus dat gaat onze twaalfde render worden, omdat we eigenlijk zien dat we nu met 11 het heel erg goed doen en ook niet een twaalfde renner per se nodig hebben. Heb je het gemist, die twaalfde renner afgelopen weken, maanden? Ik denk dat we één weekend of één week hadden waren. En ik dacht, shit, die kwamen we echt tekort. Noorwegen. Met de ziekenhad. Toen hadden we graag een twaalfde renner nogal bij gehad. En ja, ik denk dat we zeker aan de puncherskant soms een beetje tekort komen. Daar zou ik wel graag net even iets beter. Eén puncher erbij of één klimmer erbij, was, denk ik, fijn geweest. Maar goed, die moet ook voor handen zijn. En die moet ook beschikbaar zijn. En tijdens een seizoen renners aantrekken, is best wel ingewikkeld. Dus dat wisten we ook van tevoren. Dus we hebben die plek opengehouden voor buitenkansjes. Wat ons betreft zijn die hier niet zomaar geweest of niet zomaar voorbij gekomen. Dus we hebben wel contact met veel renners. Ook voor volgend jaar. Maar we willen ook die twaalfde plek openhouden voor renners waarvan we nog niet weten of ze het niveau al hebben, en we ze eigenlijk gewoon willen uittesten. En dat is wat je doet met zo'n stageplek. Dat je een plek creëert voor renners die anders niet zomaar een contract zou geven, maar die je echt een paar maanden aan het werk wilt zien eerst in het team. Zoals we dat in het verleden hebben gedaan met iemand als Frits Busenbos en Marij Maas ook. Ja, Frits is denk ik een goed voorbeeld. Dat was een renner die had een paar wedstrijden gereden voor zijn club, kwam uit een mountainbiken en had superveel te leren nog in het wegwurren, omdat hij eigenlijk gewoon nauwelijks dat had gedaan. Dus ja, we waren wel in hem geïnteresseerd en we zagen wel zijn potentie. Maar we wilden ook wel zien hoe hij het zou doen als we hem tussen de profs zouden neerzetten. En dat heeft Frits eigenlijk meteen super goed gedaan. En qua uitslagen was dat nog niet geweldig in die stage maanden. Maar we zagen wel de potentie. Dus ik weet nog een keer dat hij in wat was het bench volgens mij of zo. Vier uur als laatste van de peloton heeft gereden en iedereen renner voor renner inhaalde. En aan het eind van de wedstrijd nog steeds in die plek hing. En dat we na afloop echt zeiden, Keroel, als je een beetje opschuift en als je leert je een beetje te positioneren en je gaat een beetje anders op je fiets zitten, dan ga je dit soort wedstrijden zoveel makkelijker overleven. Maar ja, als je dat kunt, dan wordt hij misschien honderdste, maar het was wel op een hele indrukwekkende manier hoe die elke keer eigenlijk gewoon op het elastiek zat, maar er nooit afging. Dat soort dingen leer je natuurlijk alleen maar in dit soort soort constructies. Dus ja, we willen heel graag een stagiaire. En we staan ook echt open voor mensen die uit andere disciplines komen. We proberen op een hele open manier te kijken naar hoe we renners selecteren. Dus per 1 augustus gaan we wel een twaalf renner toevoegen, maar dan wel een stagiaire. En vaak doe je dat dan denk ik ook in voorbereiding voor een volgendseizoen hair. Dus, inderdaad, wat je zegt mee laten lopen, meekijken, elkaar beter leren kennen. En natuurlijk ook op Frits Effect, die anderhalf jaar later naar een podiumplek in een Nederlandse Punt één koers sprint. Venadal Venadal twee weekenden geleden inmiddels. Eigenlijk wel een mooie vooral om te zien. Iemand die je ergens onder de raar vindt en in ons geval ruim een jaar laten proeven aan het continentale niveau en die vervolgens de stap maakt naar het podium bij Profitstrijden. Nee, dat is heel tof. Dit is nu gewoon een voorwaardige world tourner, een van de beste renners van Picnic op dit moment. Ja, dat is alleen maar heel tof om te zien, toch? En daar hebben wij ook een rol in gespeeld. Dat is gewoon alleen maar tof en trots op om iets om trots op te zijn. Meer van dat? Dan komend weekend huidspel. Punt éénkoers in België, parcours is veranderd, zag ik al. Altijd een mooie wedstrijd. Heb je naar de startlijst gekeken Thijs? Ja, een aantal grote World Ploegen met Soedol, met Dainezen en IF met Marijn van den Berg. En piknik met Bieter en Lotto met de Schuiten neer. Allemaal dat soort jongens. Weer een skult voor UnoX en ballerini voor Astana. Dus grote koers. Een hoop goede renners aan de start. Maar wij hebben hier ook echt wel een hoop geschikte renners voor. En als het sprint wordt, hebben we David om instelling te brengen. Hoe is het met de ploeg? Hoe is het met de renners? Ja, kijk, wij kiezen er soms heel bewust voor om een weekend niet te koersen, zodat jongens ook gewoon echt mentaal en fysiek kunnen opladen. Dat ze tijd hebben om bepaalde trainingen te doen of iets meer te investeren in veel hitte training of zo. Omdat soms als je van koers naar koers gaat, echt wel zo lastig is. Dus het gaat goed. Ook blij dat iemand als Jesse bijvoorbeeld weer op de fiets zit. Benieuwd of en wanneer we hem weer terug in koers zien. Ja, inderdaad, mooi dat hij weer in training is en of we hem aan het tweede deel van het seizoen weer kunnen toevoegen aan de ploeg. Want dan gaan we eindelijk toe naar die twaalf renners. Even kijken, Amazon Prime, heb je de documentaire gekeken zelf thuis? Ja, ik had natuurlijk al een aantal dingen gezien die we eerder hebben toegestuurd gekregen. Ja, is het heel tof. Meer van dit vooral. Ik denk dat het echt leuk is om een kijkje te krijgen achter de schermen in de ploeg. En dat het ook tof is om te zien. Wat ik zelf leuk vind, is dat er ook gewoon echt stukken in zitten waar je het helemaal niet goed gaat. Dus we gaan over het algemeen zitten in de stijgende lijn en halen we steeds meer succes en gaat het hartstikke goed. Maar er zitten natuurlijk ook gewoon weken bij waarin dingen niet lukken. En ik vind zelf als kijker eigenlijk vaak het leukste om te zien als je een eerlijk verhaal krijgt en ook gewoon wedstrijden waar je niet lukt. En waarin er renners teleurgestel staan en waar de ploegleider op stuur en klopt is. Ik heb er wel van genoten, eerlijk gezegd. Vind je het lastig om dan mensen toe te laten op zo'n moment als het even niet draait en? Nee, ik niet eerlijk gezegd. Maar ik kijk hier ook wel, ja, ik ben natuurlijk een groot deel van de tijdsjournalist en ik vind het ook belangrijk dat je als je toegang geeft, dat je ook volledige toegang geeft. En ik geloof er ook wel echt in dat mensen helemaal niet geïnteresseerd zijn in een gelikt en gepoleist verhaal. Ik denk dat mensen het echte verhaal willen. Dus ja, ik zeg in deze podcast ook, als we ergens niet blij mee zijn, zijn we er niet blij mee. Ik denk niet dat je daaromheen moet gaan draaien, want volgens mij hebben mensen het heel snel door. En dat heb je wel bij een aantal van die voetbaldocumentaires waar je echt naar zit te kijken, dat je echt denkt. Ja, kom op, jongens, het kan echt niet alleen maar roze geur een maneschijn zijn. Dus ja, ik geloof er zelf heel erg in dat als je openheid van zaken geeft en je laat journalisten gewoon hun gang gaan en je laat ze meekijken, dan krijg je het verhaal. Het verhaal dat het dichtst bij de waarheid zit. En wij hebben volgens mij niks te verbergen. En we zijn heel transparant. En als het slecht is, is het slecht. En als het goed is, is het goed. Dus ja, laat ze lekker in gang gaan. De opnames voor seizoen 2. De eerste opnames voor seizoen 2 zit er inmiddels op. Dus hal ze vooral binnen Thijs, als jij denkt van, hier moet je even bij zijn. Hier schuurt het en hier. Is wel een momentje die we graag willen vastleggen om dat het een keer niet goed gaat. Want inderdaad, ik ben het je eens. Dat maakt het ook interessant. Maar soms ook moeilijk om mensen toe te laten als het wat minder gaat, of als er moeilijk gesprekken gevoerd worden. Of als je een keer boos op elkaar bent. Het is natuurlijk veel moeilijker om dat ook voor elkaar te krijgen. Dan op een moment dat alles alleen maar goed gaat. Ja, ik heb de afgelopen weken als ik ziek en heb ik Eldia Menos Pensado terug zitten kijken van Movistar. O Movistar. Jammer, dat gestopt is trouwens. Die is weer door. Ze hebben weer een nieuw seizoen. Ja, daar zie je natuurlijk ook gewoon allerlei dingen echt misgaan. Daarvan denk je soms echt wel, wat maken jullie er een potje van? Daar zou ik niet heel trots op zijn. Maar het is wel echt super vermakelijk om naar te kijken. Ik weet misschien dat er bij ons ook wel eens een keer zoiets gebeurt dat we ergens echt een potje van maken en dat de camera's erbij zijn en dat ze alles registreren, ja, zo be het. Om af te sluiten, we hebben het vorige week gehad over Strikedonia. Een van onze belangrijkste challenges op de agenda ieder jaar, op 13 en 14 juni, dus in een weekend. En daarin dagen we mensen uit om in één weekend 200 of 400 kilometer te fietsen. Heb je hem al in de agenda staan trouwens, of niet? 400 kilometer in één weekend. Ja, en om twaalf uur middags op zaterdag mag je beginnen. Dus je moet de nacht door. Oh, je mag pas om 12 uur beginnen. Zo'n ultra moeten we niet te makkelijk maken. Anders anders moet je in één keer door je mag een tentje meenemen en je mag ook even een paar uurtjes slapen. Oké, maar als je gewoon 7, 38 gemiddeld rijdt op 400 kilometer, dan ben je s'avonds om 11 uur binnen. Laten we eens even aan een van onze contentmannen, Mad De Roos. Mensen zien hem natuurlijk vaak voorbij komen op onze kanalen. Als gezicht van. De club. Vorig jaar heeft hij hem gereden. Misschien kun je daar wat over vertellen. Beer? Ik ben er. Ik ben er. 400 kilometer. Ja, vorig jaar hebben we natuurlijk ook wel op een speciale manier aangepakt, Bas en ik. Dus we gingen tegen elkaar. Ik richting Denemarken. Bas richting Parijs. Maar ja, 400 kilometer is wel even wat speciaals, ja. Dat doe je niet zomaar. Wat was je plan? 12 uur in de startblokken. 12 uur uit de startblokken. En officieel is het natuurlijk zelf supporter, maar omdat het een wedstrijd was tegen Bas, had ik wel wat hulp geregeld. Dus ik had een vriend van mij gevraagd, die heeft het eerste uur opgereden. Daarna een andere vriend die heeft het tweede uur opgereden, en toen begon ik inderdaad, wat Thijs net zei, als je 38 gemiddeld rijdt, dan ben je wel voor het donker thuis. Dus eerste 100 kilom reed ik 35 gemiddeld. Alleen dan ben je dus al 100 kilometer onderweg, maar dan ben je er gewoon nog lang niet. Dus dat is eigenlijk wel wat het zo speciaal maakt. En ik pak het natuurlijk aan als een wedstrijd. Alleen als je het voor jezelf doet, dan lijkt het zo'n andere ervaring dan als je gewoon zo snel mogelijk 400 kilomet afwerken. Het is echt overleven, zeg maar, op een gegeven moment. En hoe heb je daar nacht aan gepakt dan? Ja, ik ben wel gewoon zo hard mogelijk doorgefietst. Ik had eigenlijk wel een beetje de bedoeling om rond middennacht richting 2, 3 uur wel klaar te zijn. Want als je eenmaal gaat overnachten, dat is natuurlijk voor iedereen is die ervaring verschillend. Maar als je gaat overnachten, dan dacht ik dat ik die volgende ochtend er helemaal doorheen zou zitten en helemaal niet meer uit zou rijden. Dus ja, lampjes erop, doorgereden, verstand op nul en gewoon trappen. En op een gegeven moment. Ik denk dat ik om half drie klaar was uiteindelijk. En wat ben je tegenkomen in de nacht? De nachtfietsen, heb je een hele andere ervaring. Ja, heel weinig eigenlijk. Zoals ik zei, was ik naar Denemarken gefietst en dan kom je onderweg door een aantal steden heen. En die steden was natuurlijk overdag zo het super druk zijn en heel vervelend fietsen zijn. Alleen door de nacht is gewoon die hele weg leeg. En kan je eigenlijk gewoon in principe denk ik had ik alles kunnen doen wat ik wil. Want je hebt gewoon alle ruimte in die stad en je kan alles maken. Ik was gewoon een beetje aan het dwalen door een verlaten wereld. Zo voel het. Had je wel lichten mee en allemaal dat soort dingen? Ja, absoluut. Ik had gewoon lichten mee. Mooi. En dit jaar 2026. Je gaat hem nog een keer doen. Sneller, beter. Anders. Dat je plan had. Zeker anders. Ik heb vorig jaar heb ik al de famous last words gesproken. Ik ga dit nooit meer doen. Alleen het komt nu steeds dichterbij, en het lijkt dus toch steeds meer op dat het gewoon gaat gebeuren. Ja, het zal natuurlijk sowieso iets minder groot zijn dan vorig jaar. Vorig jaar hebben we er echt een wedstrijd van gemaakt richting Parijs en Denemarken. Nou, dat was natuurlijk niet uitgefietst. Maar die moet het dit jaar ook dan voor het eerst gaan doen. En ik denk dat ik hem nu wel gewoon van huis naar huis ga doen. Dus thuis vertrekken om twaalf uur dan. Zorg dat ik ergens halverwege de nacht weer thuis aankom en mijn eigen bedje in kan duiken. Want dat is natuurlijk wel iets wat je hebt als je naar Denemarken fietst, dan ben je ook gewoon aan het eind van huis en moet je de dag erop nog zorgen dat je thuis komt. Ik ga gewoon een grote route uitzetten. Goede lichten mee. En gewoon trappen, verstand op nul. Waarom is het vet om dit te doen? Waarom zou je Thijs aanraden om dit jaar deel te nemen? Thijs heeft nog wat tijd in het weekend van 13, 14 juni. Moet ik een pitch gaan houden nu voor Steredonia. Ja, het is gewoon. Zeker als je eigenlijk je hele leven hebt gekoers, is het zo'n ervaring met het fietsen die je eigenlijk nog nooit hebt gehad. Het gewoon zo'n andere manier van het fietsen ervaren, zeg maar. Dus je traint natuurlijk al ver. En ik had daarvoor had ik ook nog nooit verder dan 250 kilometer of zo gefietst. Alleen het is gewoon. Je hoeft niks. En dat is een beetje hetzelfde wat ik heb ervaren met rebound afgelopen weekend. Je bent gewoon lekker aan het fietsen en aan het genieten van de natuur. En je verleg je eigen grenzen wel. Alleen je doet het ook op je eigen manier. Dus je hoeft niet verantwoording af te leggen aan wie dan ook. En je fietst gewoon lekker tot die 400 kilometer. En voor sommige mensen is dat dan de instap naar de Utra. Maar voor mij was het wel een beetje de grens waar het ophoudt, 12 dan. Hé, maar dit klinkt dus echt als iets voor Thijs. Hij zegt ik wil niks meer op de fiets. Het is niet meer van moeten, maar een keer een vette avontuur op de fiets, Thijs. 400 kilometer. Twaalf is middags vertrekken. Je mag gewoon de 200-editie doen, maar dat past helemaal niet bij jou. Jij gaat gewoon voor de volle uitdaging. Als ik het ga doen, dan ga ik de goede doen. Een keer de nacht in. Heb je al eens in de nacht gereden trouwens, of niet? Ja, ik ben wel om vijf uur morgens in een Amerikaanse grevelwedstrijd gestart. Dat was het eerste uur in het donker. Maar niet de hele nacht door. Dat lijkt me een hele mooie ervaring. Ik ben heel benieuwd, Thijs, hoe je dit straks hebt gevonden. Jij gaat nog de climate classic doen, hè? Ja, dat is 19 juni. Dat is 374 kilometer in één dag. Breda naar Groningen. Maar dat is niet om 12 uur starten. Dus als je dan gewoon een beetje doorfietst, dan ben je gewoon met etenstijd in Groningen. Ik heb al mensen gesproken die vorig jaar bij jou in Julie hebben gezeten. Die zijn er nog steeds kapot van. Drama Queens. Mooi man. Thijs Mats, bedankt. Veel succes. Maak er een mooi avontuur van. We gaan het volgen op de kanalen. Thijs, succes met de voorbereidingen. En luisteraars bedankt voor het luisteren en tot volgende week. Goed, dit was alweer een nieuwe aflevering van de podcast van Beat Cycling Club. Te vinden uiteraard in jouw favoriete podcast app. En wil je niet alleen luisteren naar profie rennen, maar er ook echt onderdeel van zijn, dan is Piet jouw club. Kijk op Bietcyclingclub.com en sluit je aan. Voor nu tijds bedankt. Jij bedankt voor het luisteren en tot volgende week.